Skip to content
Home » Het geheim van swing, behandeld in het lab

Het geheim van swing, behandeld in het lab

    Het geheim van swing, behandeld in het lab
    Het geheim van swing, behandeld in het labopt in het frame linksboven. Zwarte noten en grijze noten duiden de timingposities aan van respectievelijk solist en ritmesectie in de verschillende manipulaties. In de “gekwantiseerde originele” versie (groene achtergrond) die ten grondslag ligt aan alle verdere manipulaties, worden de microtimingafwijkingen van de originele uitvoering van de solist onderdrukt en worden de noten uitgelijnd met het raster. In de versie “beide vertraagd” (rode achtergrond) worden alle noten van de solist met 85 tikken vertraagd. Ten slotte worden in de “downbeat delay”-versie (bruine achtergrond) bovendien de offbeats van de ritmesectie gesynchroniseerd met de offbeats van de solist. Deze procedure creëert downbeat-vertragingen van 85 tikken voor de solist zonder de swing-ratio van de solist te veranderen, maar verhoogt de swing-ratio van de ritmesectie. Credit: Communicatiefysica (2022). DOI: 10.1038/s42005-022-00995-z” width=”800″ height=”530″/>

    manipulatie van de timing. Schematische weergave van de timingmanipulaties die we in het experiment hebben gebruikt om de effecten van microtimingafwijkingen op het swinggevoel te onderzoeken. Belangrijk is dat alle manipulaties werden gedaan om dezelfde swingverhouding voor de solist (dwz piano) te behouden. Volledige lijnen vertegenwoordigen exacte kwartnootposities (metronoombeats). De stippellijn toont de positie van de offbeats die overeenkomen met een gekozen “optimale” swing-ratio, aangeduid als ropt in het kader linksboven. Zwarte noten en grijze noten duiden de timingposities aan van respectievelijk solist en ritmesectie in de verschillende manipulaties. In de “gekwantiseerde originele” versie (groene achtergrond) die ten grondslag ligt aan alle verdere manipulaties, worden de microtimingafwijkingen van de originele uitvoering van de solist onderdrukt en worden de noten uitgelijnd met het raster. In de versie “beide vertraagd” (rode achtergrond) worden alle noten van de solist met 85 tikken vertraagd. Ten slotte worden in de “downbeat delay”-versie (bruine achtergrond) bovendien de offbeats van de ritmesectie gesynchroniseerd met de offbeats van de solist. Deze procedure creëert downbeat-vertragingen van 85 tikken voor de solist zonder de swing-ratio van de solist te veranderen, maar verhoogt de swing-ratio van de ritmesectie. Credit: Communicatie Fysica (2022). DOI: 10.1038/s42005-022-00995-z

    Jazz moet swingen, daar zijn jazzmuzikanten het over eens. Maar zelfs 100 jaar na het begin van de jazz is het nog steeds onduidelijk wat precies het swinggevoel is. Met een uitgekiend experiment en data-analyses van meer dan 450 bekende jazzsolo’s hebben natuurkundigen van het Max Planck Instituut voor Dynamiek en Zelforganisatie (MPI-DS) samen met psychologen van de Universiteit van Göttingen een geheim van swing ontrafeld.


    In hun studie, nu gepubliceerd in Communicatie Fysica, konden ze aantonen dat bepaalde systematische afwijkingen in timing een belangrijk onderdeel van swing zijn. Deze microtimingafwijkingen zijn zo klein dat ze zelfs door professionele jazzmuzikanten niet als zodanig worden ervaren, die ze toch onbewust gebruiken.

    ‘Hoe heet dat ding een schommel?’ vroeg Louis Armstrong al in een van zijn liedjes. De term werd geïntroduceerd door jazzmuzikanten om een ​​specifieke uitvoeringsstijl aan te duiden die zij essentieel achtten voor jazz. Hoewel het swinggevoel een van de belangrijkste kenmerken van jazz is, werd lange tijd gedacht dat swing wel voelbaar maar niet verklaard kon worden. Alleen de afwisseling van achtste noten die op ongelijke lengtes worden gespeeld, de zogenaamde “downbeats” en “offbeats”, zijn een gemakkelijk waarneembaar onderdeel van swing. Maar deze eigenschap alleen is niet voldoende voor swing, zoals jazzmuzikanten weten; het kan zelfs gemakkelijk door een computer worden geproduceerd. Dus de vraag rijst: uit welke andere componenten bestaat swing?

    Minutieuze temporele afwijkingen als oorzaak van swing?

    Sinds de jaren tachtig beweren wetenschappers dat het swinggevoel wordt gecreëerd door minieme timingafwijkingen tussen verschillende instrumenten. Daarentegen benadrukten andere onderzoekers de noodzaak van ritmische precisie. Om deze vraag te beantwoorden ontwierp het onderzoeksteam een ​​experiment waarin ze de timing in originele opnames van pianisten op verschillende manieren op de computer manipuleerden.

    Deze gemanipuleerde opnames werden vervolgens gebruikt om de intensiteit van het swinggevoel te meten zoals beoordeeld door professionele en semi-professionele jazzmuzikanten. In een eerste onderzoek kon het team aantonen dat onwillekeurige, willekeurige timingafwijkingen niet bijdragen aan het swinggevoel, en dit zelfs kunnen aantasten.

    Downbeat vertragingen zijn cruciaal

    In hun nieuwe studie onderzochten de wetenschappers nu de invloed van verschillende systematische afwijkingen tussen solisten en ritmesectie op het swinggevoel. Ze ontdekten bijvoorbeeld dat het gelijkmatig uitstellen van zowel downbeats als offbeats van de solisten het swinggevoel niet versterkte. Het werd daarentegen aanzienlijk verbeterd toen alleen de downbeats uniform werden vertraagd met ongeveer 30 milliseconden, terwijl de offbeats van de solist synchroon bleven met de ritmesectie. Op deze manier bleken downbeat-vertragingen de oorzaak van het swinggevoel.

    “Professionele jazzmuzikanten die we aan het einde van het experiment expliciet vroegen, konden een aangename wrijving tussen solist en ritmesectie waarnemen, maar waren verbaasd dat ze de aard van het effect niet konden bepalen”, legt Theo Geisel, initiatiefnemer van het project en emeritus uit directeur bij MPI-DS. “De vraag rees dus of het effect van vertraagde downbeats überhaupt wordt gebruikt door jazzmuzikanten”, vervolgen Thorsten Albrecht en York Hagmayer, psychologen van de Universiteit van Göttingen die bij het onderzoek betrokken waren.

    Om deze vraag te verhelderen, voerde het team data-analyses uit op meer dan 450 solo’s uitgevoerd door bekende jazzmuzikanten. Het bleek dat in bijna alle gevallen inderdaad gebruik werd gemaakt van downbeat delays. “Blijkbaar wordt deze subtiele methode om het swinggevoel te creëren alleen onbewust gebruikt door jazzmuzikanten; ze waren zich niet bewust van het effect”, vat Theo Geisel samen.

    Een eeuw nadat muzikanten als Louis Armstrong en Duke Ellington het podium betreden, wordt het nu steeds duidelijker wat het swinggevoel precies is.


    De rol van temporele fluctuaties voor het swinggevoel in jazzmuziek


    Informatie:
    Corentin Nelias et al, Downbeat-vertragingen zijn een belangrijk onderdeel van swing in de jazz, Communicatie Fysica (2022). DOI: 10.1038/s42005-022-00995-z

    Geleverd door Max Planck Instituut voor Dynamiek en Zelforganisatie

    citaten: The secret of swing, geadresseerd in het lab (2022, 7 oktober) opgehaald op 7 oktober 2022 van https://phys.org/news/2022-10-secret-lab.html

    Op dit document rust copyright. Afgezien van een eerlijke handel ten behoeve van eigen studie of onderzoek, mag niets worden gereproduceerd zonder schriftelijke toestemming. De inhoud wordt uitsluitend ter informatie verstrekt.